«Οι δυσκολίες κάνουν κάποιους ανθρώπους να σπάνε. Άλλους, να σπάνε ρεκόρ.» – William Arthur Ward
Οι δυσκολίες έχουν έναν παράξενο τρόπο να αποκαλύπτουν πλευρές του εαυτού μας που ίσως δεν γνωρίζαμε ότι υπήρχαν. Υπάρχουν στιγμές που η πίεση γίνεται τόσο μεγάλη, ώστε νιώθουμε ότι δεν έχουμε άλλη δύναμη να συνεχίσουμε, ότι όλα όσα θεωρούσαμε σταθερά αρχίζουν να υποχωρούν και μαζί τους λυγίζουμε κι εμείς. Και αυτό είναι βαθιά ανθρώπινο. Το «οι δυσκολίες κάνουν κάποιους ανθρώπους να σπάνε» δεν χρειάζεται να το διαβάσουμε ως κρίση απέναντι σε εκείνον που δεν άντεξε, αλλά ως αναγνώριση του πόσο βαριά μπορεί να γίνει κάποιες φορές η ζωή. Κανείς δεν γνωρίζει πραγματικά πόσο δύσκολο είναι το φορτίο που κουβαλά ένας άλλος άνθρωπος ούτε πόσες μάχες προηγήθηκαν πριν από τη στιγμή που τον είδε να λυγίζει.
Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που μέσα στην ίδια πίεση ανακαλύπτουν μια δύναμη που μέχρι τότε αγνοούσαν. Εκεί βρίσκεται το όμορφο λογοπαίγνιο του William Arthur Ward: άλλοι «σπάνε» και άλλοι «σπάνε ρεκόρ». Δεν σημαίνει ότι οι δεύτεροι δεν φοβήθηκαν, δεν κουράστηκαν ή δεν έφτασαν κάποτε στα όριά τους. Σημαίνει ότι κατάφεραν να μετατρέψουν μια δύσκολη περίοδο σε αφορμή για να ξεπεράσουν κάτι που θεωρούσαν αδύνατο. Μερικές φορές το προσωπικό μας «ρεκόρ» δεν είναι μια μεγάλη επιτυχία που θα θαυμάσει ο κόσμος. Μπορεί να είναι απλώς ότι σηκωθήκαμε άλλη μία φορά, ότι ξεκινήσαμε ξανά μετά από μια αποτυχία, ότι φύγαμε από κάτι που μας πλήγωνε ή ότι συνεχίσαμε σε μια περίοδο που πιστεύαμε πως δεν μπορούσαμε. Οι δυσκολίες δεν μας κάνουν αυτόματα δυνατότερους· μπορούν όμως να μας φανερώσουν πόση δύναμη είχαμε μέσα μας όταν αναγκαστήκαμε να την αναζητήσουμε.
