Ο ένας κοιτάζει τον νερόλακκο και βλέπει τη λάσπη, ο άλλος βλέπει μέσα του τα άστρα που αντανακλώνται. – Immanuel Kant
Η συγκεκριμένη φράση του Immanuel Kant περιγράφει με μια πολύ όμορφη εικόνα δύο εντελώς διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους μπορούμε να κοιτάξουμε την ίδια πραγματικότητα. Μπροστά και στους δύο ανθρώπους βρίσκεται ακριβώς ο ίδιος νερόλακκος. Ο ένας παρατηρεί τη λάσπη, ενώ ο άλλος ανακαλύπτει μέσα στο ίδιο νερό την αντανάκλαση των αστεριών. Τίποτα γύρω τους δεν έχει αλλάξει· αυτό που αλλάζει είναι το σημείο στο οποίο επιλέγουν να εστιάσουν.
Αυτό συμβαίνει και στην καθημερινότητά μας. Δύο άνθρωποι μπορούν να βιώσουν παρόμοιες δυσκολίες και να τις αντιμετωπίσουν με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Ο ένας μπορεί να επικεντρωθεί αποκλειστικά σε όσα έχασε, ενώ ο άλλος, χωρίς να αρνείται την απώλεια, μπορεί να αναζητήσει όσα εξακολουθούν να υπάρχουν ή όσα μπορεί να δημιουργήσει από εδώ και πέρα.
