Πάντα πάντα περνάς τη φωτιά για να φτάσεις τη λάμψη – Οδυσσέας Ελύτης
Ο στίχος του Οδυσσέα Ελύτη «Πάντα πάντα περνάς τη φωτιά για να φτάσεις τη λάμψη» προέρχεται από το εμβληματικό έργο Άξιον Εστί. Αργότερα, το απόσπασμα που περιλαμβάνει τον στίχο μελοποιήθηκε από τον Μίκη Θεοδωράκη στο τραγούδι-ύμνο «Τα θεμέλιά μου στα βουνά».
Στο συγκεκριμένο απόσπασμα, ο ποιητής αναφέρεται στη συλλογική μνήμη, στους αγώνες και στις δοκιμασίες του ελληνικού λαού (Μνήμη του λαού μου σε λένε Πίνδο και σε λένε Άθω). Η «φωτιά» γίνεται σύμβολο του πόνου, των θυσιών και των δυσκολιών, ενώ η «λάμψη» συμβολίζει τη δικαίωση, τη γνώση, την ελευθερία και την πνευματική ολοκλήρωση.
