Ο απαισιόδοξος παραπονιέται για τον άνεμο. Ο αισιόδοξος περιμένει τον άνεμο ν’ αλλάξει. Και ο ρεαλιστής ρυθμίζει τα πανιά. – William Arthur Ward
Η γνωστή φράση του William Arthur Ward περιγράφει με έναν απλό αλλά εύστοχο τρόπο τρεις διαφορετικές στάσεις απέναντι στις δυσκολίες της ζωής. Γιατί ο άνεμος δεν είναι πάντα με το μέρος μας. Και το σημαντικό δεν είναι μόνο τι μας συμβαίνει, αλλά κυρίως πώς επιλέγουμε να αντιδράσουμε σε αυτό.
Ο απαισιόδοξος γκρινιάζει
Ο απαισιόδοξος παραπονιέται για τον άνεμο. Βλέπει τις δυσκολίες, τις αδικίες και όλα όσα δεν πήγαν σύμφωνα με το σχέδιο. Μπορεί να έχει δίκιο: οι συνθήκες πράγματι δεν είναι πάντα ευνοϊκές.
Το παράπονο, όμως, από μόνο του δεν αλλάζει την κατάσταση.
Όταν επικεντρωνόμαστε αποκλειστικά σε όσα δεν μπορούμε να ελέγξουμε, κινδυνεύουμε να παραμείνουμε ακίνητοι.
Ο αισιόδοξος περιμένει καλύτερες μέρες
Ο αισιόδοξος πιστεύει ότι ο άνεμος θα αλλάξει. Η ελπίδα είναι πολύτιμη και συχνά μας δίνει τη δύναμη να συνεχίσουμε.
Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στην αισιοδοξία και την παθητική αναμονή. Δεν αρκεί πάντα να πιστεύουμε ότι τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα. Κάποιες φορές χρειάζεται να κάνουμε εμείς την πρώτη κίνηση.
Ο ρεαλιστής ρυθμίζει τα πανιά
Εδώ βρίσκεται και το βαθύτερο νόημα του ρητού. Ο ρεαλιστής αναγνωρίζει τις συνθήκες όπως είναι, χωρίς ούτε να τις ωραιοποιεί ούτε να απελπίζεται.
Δεν μπορεί να ελέγξει τον άνεμο. Μπορεί όμως να ρυθμίσει τα πανιά του. Στην καθημερινή ζωή, αυτό σημαίνει να προσαρμοζόμαστε, να αλλάζουμε στρατηγική και να επικεντρωνόμαστε σε όσα βρίσκονται πραγματικά στο χέρι μας.
Μια διαφορετική στάση απέναντι στη ζωή
Το απόφθεγμα δεν μας λέει ότι πρέπει να αγνοούμε τα προβλήματα ή να είμαστε μονίμως θετικοί. Μας θυμίζει ότι, ακόμη κι όταν δεν μπορούμε να αλλάξουμε τις συνθήκες, μπορούμε να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο τις αντιμετωπίζουμε.
Δεν επιλέγουμε πάντα τον άνεμο που θα συναντήσουμε.
Μπορούμε, όμως, να μάθουμε να ρυθμίζουμε τα πανιά μας…
