“Κάποιοι άνθρωποι περπατάνε στη βροχή ενώ κάποιοι άλλοι απλώς βρέχονται.” – Roger Miller
Το ρητό του Roger Miller δεν μιλά για τη βροχή, αλλά για τη στάση μας απέναντι σε όσα μας συμβαίνουν. Οι συνθήκες μπορεί να είναι ίδιες για όλους, όμως ο τρόπος που τις ζούμε διαφέρει ριζικά.
Η βροχή εδώ συμβολίζει τις δυσκολίες, τις αλλαγές, τις στιγμές που δεν διαλέγουμε. Το περπάτημα, όμως, είναι επιλογή. Είναι ο τρόπος που στέκεται κανείς απέναντι σε ό,τι δεν μπορεί να αποφύγει.
Η διαφορά ανάμεσα στο να ζεις και στο να υπομένεις
Όταν κάποιος «απλώς βρέχεται», αφήνεται παθητικά σε αυτό που συμβαίνει. Υπομένει, δυσανασχετεί, περιμένει να περάσει. Δεν συμμετέχει πραγματικά στη στιγμή. Αντίθετα, εκείνος που περπατάει στη βροχή αποδέχεται την κατάσταση και συνεχίζει την πορεία του μέσα σε αυτήν.
Ο Miller μας θυμίζει ότι η ζωή δεν σταματά όταν οι συνθήκες γίνονται δύσκολες. Συνεχίζεται. Και εκεί φαίνεται η διαφορά: άλλοι νιώθουν μόνο το βάρος της βροχής και άλλοι συνεχίζουν να κινούνται, ακόμη κι αν βραχούν.
Το ρητό δεν μιλά για αισιοδοξία με το ζόρι. Μιλά για παρουσία. Για το να είσαι εκεί, μέσα στη στιγμή, χωρίς να παγώνεις από τη δυσκολία. Το να περπατάς στη βροχή δεν σημαίνει ότι σου αρέσει η βροχή. Σημαίνει ότι δεν αφήνεις τη βροχή να σου ακυρώσει τη διαδρομή.
Εσύ, όταν έρχονται οι δύσκολες στιγμές, περπατάς μέσα τους ή…απλώς περιμένεις να περάσουν;
