“Καλύτερα να σε μισούν γι’ αυτό που είσαι, παρά να σ’ αγαπούν γι’ αυτό που δεν είσαι.” – André Gide
Το ρητό αυτό του André Gide αναφέρεται στο δίλημμα ανάμεσα στην αποδοχή και στην αυθεντικότητα. Ο Γάλλος συγγραφέας δεν αφήνει περιθώριο αμφιβολίας· προτιμά την αλήθεια, ακόμη κι αν αυτή φέρνει απόρριψη. Το να σε αγαπούν για κάτι που δεν είσαι, σημαίνει ότι η αγάπη αυτή δεν απευθύνεται σε εσένα, αλλά σε μια εικόνα. Και μια τέτοια αποδοχή, όσο ευχάριστη κι αν φαίνεται, είναι τελικά κενή.
Η παγίδα της αποδοχής
Πολλοί άνθρωποι προσαρμόζουν τον εαυτό τους για να γίνουν αρεστοί. Κρύβουν πλευρές τους, αλλάζουν συμπεριφορά, προσπαθούν να ταιριάξουν σε προσδοκίες. Έτσι κερδίζουν αποδοχή, αλλά χάνουν κάτι πιο σημαντικό: την αλήθεια τους. Ο Gide δείχνει ότι αυτή η αποδοχή έχει κόστος. Γιατί βασίζεται σε κάτι που δεν είναι αυθεντικό.
Η δύναμη της αυθεντικότητας
Το να είσαι ο εαυτός σου δεν εγγυάται ότι θα σε αγαπήσουν όλοι. Μπορεί να φέρει απόρριψη ή παρεξήγηση. Όμως όποια αποδοχή έρθει, θα είναι αληθινή. Η αυθεντικότητα δεν είναι εύκολη. Απαιτεί θάρρος να σταθείς όπως είσαι, χωρίς να γνωρίζεις πώς θα σε δεχτούν οι άλλοι. Όμως μόνο έτσι οι σχέσεις αποκτούν ουσία.
Η αλήθεια ως βάση των σχέσεων
Ο Gide υπενθυμίζει ότι η αξία δεν βρίσκεται στο να είσαι αρεστός, αλλά στο να είσαι αληθινός. Οι σχέσεις που βασίζονται στην αλήθεια μπορεί να είναι λιγότερες, αλλά είναι πιο ουσιαστικές.
Ίσως τελικά το ερώτημα δεν είναι αν θα μας αγαπήσουν, αλλά αν αυτός που αγαπούν είναι πραγματικά ο εαυτός μας.
