Τι ήσυχα που γκρεμίζεται μέσα στην ποίηση ο χρόνος – Γιάννης Ρίτσος
Με αυτό το στίχο, ο Ρίτσος δεν παρουσιάζει την ποίηση ως φυγή, αλλά ως χώρο όπου ο χρόνος παύει να επιβάλλεται. Εκεί, το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον συνυπάρχουν χωρίς βιασύνη.
Μέσα στην ποίηση, μια στιγμή μπορεί να κρατήσει για πάντα. Ένα συναίσθημα, μια μνήμη ή μια σκέψη αποκτά διάρκεια που δεν μετριέται με ρολόγια. Ο χρόνος παύει να είναι γραμμικός και γίνεται εμπειρία.
Ίσως γι’ αυτό η ποίηση μας συγκινεί. Γιατί μας επιτρέπει να ζήσουμε έξω από την πίεση του χρόνου, έστω και για λίγο. Να σταθούμε, να αναπνεύσουμε, να υπάρξουμε χωρίς…βιασύνη.
Ανακάλυψε περισσότερους στίχους και αποφθέγματα του Γιάννη Ρίτσου.
