Η δουλειά των ποιητών δεν είναι να εκδίδουν βιβλία. Το να είσαι ποιητής είναι το παν, το να αναγνωρίζεσαι ως ποιητής είναι το τίποτα. – Emily Dickinson
Η φράση της Emily Dickinson αγγίζει τον πυρήνα της δημιουργίας και της ταυτότητας του καλλιτέχνη με έναν τρόπο απλό αλλά βαθιά ανατρεπτικό. Όταν λέει ότι «η δουλειά των ποιητών δεν είναι να εκδίδουν βιβλία», αμφισβητεί ευθέως την ιδέα ότι η αξία ενός δημιουργού μετριέται από την αναγνώριση, τη δημοσιότητα ή την επιτυχία ή – με σύγχρονους όρους – από τους followers, τα likes και τις προβολές. Για εκείνη, η ποίηση δεν είναι επάγγελμα ούτε μέσο καταξίωσης· είναι τρόπος ύπαρξης.
Η φράση «το να είσαι ποιητής είναι το παν» αναφέρεται σε μια εσωτερική κατάσταση. Είναι η ικανότητα να βλέπεις τον κόσμο με ευαισθησία, να νιώθεις βαθιά, να μετατρέπεις την εμπειρία σε νόημα.
Αντίθετα, το «να αναγνωρίζεσαι ως ποιητής είναι το τίποτα» δείχνει ότι η αναγνώριση από τους άλλους δεν είναι τόσο σημαντική όσο πιστεύουμε. Η κοινωνική αναγνώριση, τα βραβεία, η φήμη, όλα αυτά είναι δευτερεύοντα, ίσως και άσχετα με την ουσία της δημιουργίας.
Η Ελευθερία της Δημιουργίας
Ουσιαστικά, η Dickinson μιλά για την ελευθερία. Την ελευθερία να δημιουργείς χωρίς την ανάγκη αποδοχής, να ορίζεις την αξία σου χωρίς εξωτερικά μέτρα. Είναι μια στάση που απελευθερώνει τον άνθρωπο από τη σύγκριση και τον φέρνει πιο κοντά στην αλήθεια του.
Ίσως τελικά η φράση αυτή να μην αφορά μόνο τους ποιητές. Αφορά κάθε άνθρωπο που δημιουργεί, που ονειρεύεται, που θέλει να είναι κάτι που τον εκφράζει πέρα από το αν θα τον δουν, θα τον χειροκροτήσουν ή θα τον θυμούνται…
Εσύ επιλέγεις να κάνεις αυτό που αγαπάς, ακόμα κι όταν δεν υπάρχει καμία αναγνώριση;
