“Οι περισσότεροι καβγάδες μεγεθύνουν μια παρεξήγηση.” – André Gide
Μια παρεξήγηση είναι, στην ουσία, μια αστοχία στην κατανόηση. Κάποιος είπε κάτι, ο άλλος το άκουσε αλλιώς. Κάποιος σιώπησε, και το κενό γέμισε με υποθέσεις. Συνήθως, τα αίτια είναι μικρά. Όμως αντί να ρωτήσουμε, να ξεκαθαρίσουμε, να ακούσουμε, παίρνουμε θέση μάχης.
Και εκεί αρχίζει ο καβγάς: φωνές, άμυνες, λέξεις που πληγώνουν. Το πρόβλημα όχι μόνο δεν λύνεται αλλά διογκώνεται. Η παρεξήγηση δεν ξεκαθαρίζεται, αλλά χτίζει επάνω της μια νέα πραγματικότητα: την απόσταση.
Ο καβγάς δεν φέρνει πάντα κάθαρση
Κάποιοι πιστεύουν πως ο καβγάς “καθαρίζει τον αέρα”. Κάποιες φορές, ίσως. Αλλά όταν ξεκινάει από λάθος βάση, από παρανόηση, τότε κάνει το αντίθετο: θολώνει τον αέρα, θολώνει και τις καρδιές.
Γιατί η ένταση δεν οδηγεί αυτόματα στην αλήθεια. Αντιθέτως, μας σπρώχνει να πούμε πράγματα που δεν εννοούμε και να αμυνθούμε απέναντι σε κάτι που δεν ειπώθηκε ποτέ.
