Αν δεν μπορέσω να το δεις κι εσύ, μοιάζει σα να μην το’ χω. – Γιάννης Ρίτσος
Ο στίχος «Αν δεν μπορέσω να το δεις κι εσύ, μοιάζει σα να μην το ’χω» του Γιάννη Ρίτσου μιλά απλά για μια βαθιά ανθρώπινη ανάγκη: την ανάγκη της αναγνώρισης.
Υπάρχουν πράγματα που τα ζούμε έντονα, αλλά αν μείνουν μόνο μέσα μας, μοιάζουν μισά. Μια σκέψη, ένα συναίσθημα, μια αλήθεια. Αν δεν υπάρξει κατανόηση ή έστω προσπάθεια κατανόησης, τότε νιώθουμε ένα κενό. Δεν μας αρκεί μόνο να νιώθουμε κάτι. Θέλουμε να το μοιραστούμε. Να το δει κι ο άλλος.
Ο στίχος μιλά για αυτή τη σιωπηλή απογοήτευση. Όχι επειδή ο άλλος δεν συμφωνεί, αλλά επειδή δεν βλέπει. Και χωρίς αυτό το βλέμμα, τίποτα δεν είναι ίδιο.
Δεν είναι αδυναμία να θέλεις να σε δουν. Είναι ανθρώπινο. Γιατί πολλές φορές, αυτό που είμαστε, γίνεται αληθινό μόνο όταν συναντήσει έναν άλλο άνθρωπο που μπορεί να το αναγνωρίσει.
Ανακάλυψε περισσότερους στίχους και αποφθέγματα του Γιάννη Ρίτσου.
