Στην πραγματικότητα, κάθε αναγνώστης είναι, καθώς διαβάζει, αναγνώστης του ίδιου του του εαυτού – Marcel Proust
Αυτό το βαθιά υπαρξιακό απόφθεγμα του Marcel Proust φέρνει στο φως μια αλήθεια που συχνά προσπερνούμε: η ανάγνωση δεν είναι ποτέ ουδέτερη πράξη.
Καθώς διαβάζουμε, γεμίζουμε τα κενά με τις δικές μας εμπειρίες, τις προσδοκίες, τις πληγές μας, τα όνειρά μας. Δύο άνθρωποι μπορεί να διαβάσουν το ίδιο βιβλίο και να ζήσουν εντελώς διαφορετικές ιστορίες μέσα τους. Γιατί; Γιατί κάθε αναγνώστης προσθέτει την προσωπική του ματιά στο κείμενο. Το βιβλίο γίνεται καθρέφτης και στο είδωλό του βλέπουμε, έστω και άθελά μας, κομμάτια του εαυτού μας.
Η ανάγνωση ως πράξη αυτογνωσίας
Όσο πιο βαθιά “μπαίνουμε” σε ένα κείμενο, τόσο πιο πολύ αποκαλύπτεται κάτι από εμάς. Μια φράση που μας συγκινεί, μια σκηνή που μας θυμώνει, μια ιδέα που μας ταράζει δεν είναι ποτέ τυχαία, αλλά αντανακλούν κάτι βαθύτερο μέσα μας. Γι’ αυτό η ανάγνωση, όταν γίνεται με προσοχή και ανοιχτή καρδιά, είναι μορφή αυτογνωσίας. Με άλλα λόγια, θα μπορούσα να χαρακτηρίσω την ανάγνωση μια σιωπηλή συνομιλία με τον εαυτό μας. Και συχνά, εκεί ανακαλύπτουμε κάτι που δεν ξέραμε ότι κουβαλάμε.
Θες περισσότερα σοφά λόγια για τα βιβλία και το διάβασμα; Κάνε κλικ εδώ.
