«Νερό στη βάρκα μας»: Το Νόημα των Στίχων

Ο Ορέστης Ντάντος μας χάρισε τη μουσική και τους στίχους για το τραγούδι «Νερό στη βάρκα» (ή «Νερό στη βάρκα μας»). Η πρώτη του εκτέλεση ανήκει στη Μάρθα Φριντζήλα ενώ το έχει πει πολύ ωραία και η Ιουλία Καραπατάκη.

Το άρθρο αυτό είναι αφιερωμένο στον δάσκαλο Δημήτρη. Μαζί είχαμε ακούσει για πρώτη φορά τον Ορέστη Ντάντο, και θυμάμαι πόσο πολύ του άρεσε η μουσική και οι στίχοι του. Ήταν από εκείνες τις μικρές στιγμές που μένουν χαραγμένες, γιατί συνδέονται με ανθρώπους που άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στη ζωή μας. Σήμερα ο Δημήτρης δεν είναι πια κοντά μας και βλέπω αυτό το άρθρο ως ένα μικρό φόρο τιμής σε έναν άνθρωπο που αγαπούσε τη μουσική με έναν αληθινό τρόπο.

Οι έρωτες είναι νερό στη βάρκα, νερό στη βάρκα μας
Που μπάζει πάντα νερό στη βάρκα, νερό στη βάρκα μας
Κι άμα τρυπήσει νερό στη βάρκα, νερό στη βάρκα μας
Άντε να κλείσει νερό στη βάρκα, νερό στη βάρκα μας

Οι στίχοι παρουσιάζουν τον έρωτα σαν μια βάρκα που συνεχώς μπάζει νερό. Η εικόνα αυτή δείχνει πόσο ευάλωτες είναι οι σχέσεις και πόσο εύκολα μπορούν να γεμίσουν προβλήματα. Όταν εμφανιστεί μια «τρύπα» στη σχέση, δηλαδή μια πληγή ή μια ρήξη, γίνεται πολύ δύσκολο να κλείσει. Έτσι ο έρωτας παρουσιάζεται σαν κάτι όμορφο αλλά και επικίνδυνο, που χρειάζεται διαρκή προσπάθεια για να μη βουλιάξει.

Όλο τον κόσμο γύρισα μα μόνο ετούτο ξέρω
Εγώ χωρίς εσένανε πονώ και υποφέρω
Γέμισε η βάρκα μου νερό και πώς να την αδειάσω
Μου πλημμυρίζεις το μυαλό κι αρχίζω να βουλιάζω, βουλιάζω

Εδώ ο αφηγητής μιλά πιο προσωπικά. Παρά τις εμπειρίες του και όσα έχει ζήσει, καταλήγει σε μια απλή αλήθεια: χωρίς τον άνθρωπο που αγαπά υποφέρει. Η «βάρκα» της ζωής του έχει γεμίσει νερό, δηλαδή η σκέψη και το συναίσθημα έχουν κατακλυστεί από τον πόνο της απουσίας. Το μυαλό του γεμίζει συνεχώς με τη μορφή του αγαπημένου προσώπου και αυτό τον οδηγεί σιγά σιγά σε μια συναισθηματική βύθιση.

Οι έρωτες είναι νερό στη βάρκα, νερό στη βάρκα μας
Που μπάζει πάντα νερό στη βάρκα, νερό στη βάρκα μας
Κι άμα λιμνάσει νερό στη βάρκα, νερό στη βάρκα μας
Άντε ν’ αδειάσει νερό στη βάρκα, νερό στη βάρκα μας

Η επανάληψη της βασικής εικόνας ενισχύει το μήνυμα του τραγουδιού. Όταν το νερό λιμνάζει μέσα στη βάρκα – όταν δηλαδή τα προβλήματα μένουν άλυτα – γίνεται ακόμη δυσκολότερο να απομακρυνθούν. Οι σχέσεις χρειάζονται συνεχή φροντίδα, αλλιώς το βάρος των συναισθημάτων μπορεί να τις οδηγήσει στην κατάρρευση.

Όλο τον κόσμο γύρισα μα μόνο ετούτο ξέρω
Εγώ χωρίς εσένανε πονώ και υποφέρω
Γέμισε η βάρκα μου νερό και πώς να την αδειάσω
Πάλι με σένα στο μυαλό ξυπνάω και βραδιάζω βραδιάζω

Στους τελευταίους στίχους επιστρέφει η ίδια εξομολόγηση με ακόμη μεγαλύτερη ένταση. Η απουσία του αγαπημένου προσώπου δεν αφήνει περιθώριο για ηρεμία. Από το πρωί μέχρι το βράδυ, η σκέψη γυρίζει συνεχώς γύρω από αυτόν τον έρωτα. Η βάρκα της ζωής του παραμένει γεμάτη νερό, και όσο δεν αδειάζει, τόσο περισσότερο νιώθει ότι βυθίζεται μέσα στα συναισθήματά του.