Να είμαι μαζί σου και να μην είμαι μαζί σου είναι ο μόνος τρόπος που έχω για να μετρώ τον χρόνο – Jorge Luis Borges
Η φράση του Jorge Luis Borges «Να είμαι μαζί σου και να μην είμαι μαζί σου είναι ο μόνος τρόπος που έχω για να μετρώ τον χρόνο» δεν είναι απλώς ένα ποιητικό παιχνίδι λέξεων. Είναι μια βαθιά υπαρξιακή παρατήρηση για το πώς η παρουσία ή η απουσία ενός αγαπημένου προσώπου επηρεάζει την αίσθηση του χρόνου.
Όταν ο χρόνος δεν μετριέται σε λεπτά, αλλά σε συναισθήματα
Στην καθημερινότητά μας, μετράμε τον χρόνο με ρολόγια, ημερολόγια, ραντεβού. Όμως, σε στιγμές έντονου συναισθήματος – έρωτα, απώλειας, επιθυμίας – ο χρόνος παύει να είναι γραμμικός. Να είμαι μαζί σου και να μην είμαι μαζί σου γίνεται μια μονάδα μέτρησης, πιο ακριβής και πιο ανθρώπινη από οποιαδήποτε ώρα ή ημερομηνία.
Όταν είμαστε με κάποιον που αγαπάμε, ο χρόνος μοιάζει να εξαφανίζεται. Κι όταν δεν είμαστε, κάθε λεπτό βαραίνει, μετριέται, πονάει.
Η απουσία ως παρουσία
Το απόφθεγμα δεν λέει απλώς ότι η παρουσία μετράει τον χρόνο. Αντίθετα, υπογραμμίζει ότι και η απουσία έχει βάρος. Η απουσία κάποιου που αγαπάς δεν είναι κενό. Είναι μια συνεχής υπενθύμιση, μια αίσθηση που γεμίζει τον χρόνο με προσμονή, μνήμη και ελπίδα.
Έτσι, να μην είμαι μαζί σου δεν σημαίνει πως δεν υπάρχω ή δεν νιώθω. Σημαίνει ότι ακόμη και η απόσταση γίνεται εργαλείο για να μετρήσω πόσο σε σκέφτομαι, πόσο σε χρειάζομαι, πόσο είσαι παρών μέσα μου.
Η αγάπη ως πυξίδα του χρόνου
Η φράση του Borges φέρνει την αγάπη στο κέντρο της ανθρώπινης εμπειρίας του χρόνου. Δεν είναι η εργασία, οι υποχρεώσεις ή οι στόχοι που ορίζουν τη διάρκεια της ζωής μας. Είναι οι σχέσεις. Είναι η αγάπη που κάνει τον χρόνο να περνά γρήγορα ή βασανιστικά αργά.
Όταν αγαπάς, ο χρόνος αποκτά ποιότητα. Αλήθεια, για σένα πότε ήταν η τελευταία φορά που ένιωσες ότι ο χρόνος δεν μετριέται με το ρολόι, αλλά με την καρδιά σου;
