Γύρισα όλο τον κόσμο και δεν αντίκρισα παρά τη θαμπή απομίμηση αυτών που είδα χωρίς να ταξιδέψω – Fernando Pessoa
Ταξιδεύουμε. Αλλάζουμε τόπους, πόλεις, ουρανούς. Γνωρίζουμε ανθρώπους, αντικρίζουμε καινούργια τοπία, αναζητούμε συγκινήσεις που θα μας κάνουν να νιώσουμε ξανά εκείνο το ανεξήγητο σκίρτημα της ψυχής.
Κι όμως, καμιά φορά, όσο πιο μακριά πηγαίνουμε, τόσο περισσότερο συνειδητοποιούμε πως αυτό που αναζητούμε το έχουμε ήδη ζήσει.
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν αντικαθίστανται. Στιγμές που δεν επιστρέφουν. Όχι γιατί ο κόσμος δεν έχει άλλες ομορφιές να μας προσφέρει, αλλά γιατί κάποτε συναντήσαμε κάτι τόσο αυθεντικό, τόσο βαθιά δικό μας, που έγινε ασυναίσθητα το μέτρο κάθε επόμενης εμπειρίας.
Και τότε, ακόμη και τα πιο όμορφα μέρη μοιάζουν κάπως θαμπά. Όχι επειδή τους λείπει το φως, αλλά επειδή εμείς θυμόμαστε ένα άλλο φως. Εκείνο που κάποτε μας άγγιξε με τρόπο μοναδικό…
