Από τους δέκα ανθρώπους που σου ζητάνε τη γνώμη σου για κάτι, οι εννέα το κάνουνε μονάχα για να σου πούνε τη δική τους. – Άγγελος Τερζάκης
Υπάρχουν φορές που πιστεύουμε ότι ένας άνθρωπος ζητά τη γνώμη μας επειδή αναζητά καθοδήγηση, συμβουλή ή μια διαφορετική οπτική. Στην πραγματικότητα, όμως, πολλές φορές έχει ήδη διαμορφώσει άποψη και αυτό που επιθυμεί δεν είναι να ακούσει, αλλά να επιβεβαιώσει όσα ήδη σκέφτεται. Η ερώτηση γίνεται αφορμή για να εκφράσει τη δική του θέση και όχι για να εξετάσει σοβαρά μια διαφορετική άποψη.
Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται καθημερινά στις προσωπικές σχέσεις, στις επαγγελματικές συζητήσεις και ακόμη περισσότερο στον δημόσιο διάλογο. Πόσες φορές δεν έχουμε βρεθεί σε μια συζήτηση όπου κάποιος ζητά τη γνώμη μας, αλλά διακόπτει, αντιδρά ή περιμένει απλώς τη σειρά του για να μιλήσει; Έτσι, ο διάλογος μετατρέπεται σε παράλληλους μονολόγους, όπου ο καθένας ακούει κυρίως τον εαυτό του και όχι τον συνομιλητή του.
Η τέχνη της πραγματικής ακρόασης
Το βαθύτερο νόημα της ρήσης είναι ότι η ουσιαστική επικοινωνία απαιτεί ταπεινότητα και διάθεση να ακούσουμε πραγματικά. Όταν ζητάμε μια γνώμη, οφείλουμε να είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε ακόμη και μια απάντηση που δεν συμφωνεί με όσα πιστεύουμε. Διαφορετικά, δεν αναζητούμε συμβουλή αλλά επιβεβαίωση. Η αληθινή ανταλλαγή απόψεων γεννιέται όταν αφήνουμε στην άκρη την ανάγκη να έχουμε πάντα δίκιο και δίνουμε χώρο σε διαφορετικές σκέψεις. Μόνο τότε ο διάλογος γίνεται μέσο γνώσης, εξέλιξης και βαθύτερης κατανόησης των ανθρώπων γύρω μας.
