Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων – Αριστοτέλης
Το ρητό «Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων» του Αριστοτέλη φαίνεται παράδοξο με την πρώτη ματιά. Πώς μπορεί η ίση μεταχείριση να είναι άδικη; Ο Αριστοτέλης όμως επισημαίνει κάτι πολύ σημαντικό: η δικαιοσύνη δεν σημαίνει να αντιμετωπίζουμε όλους τους ανθρώπους με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, αλλά να λαμβάνουμε υπόψη τις διαφορές που υπάρχουν ανάμεσά τους.
Οι άνθρωποι δεν ξεκινούν όλοι από το ίδιο σημείο. Δεν έχουν τις ίδιες δυνατότητες, τις ίδιες ανάγκες ή τις ίδιες συνθήκες. Όταν αγνοούμε αυτές τις διαφορές και επιμένουμε σε μια απόλυτη «ισότητα», μπορεί τελικά να δημιουργούμε μεγαλύτερη αδικία.
Η διαφορά ανάμεσα στην ισότητα και τη δικαιοσύνη
Η ισότητα συχνά σημαίνει ότι όλοι αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο. Η δικαιοσύνη, όμως, σημαίνει ότι ο καθένας αντιμετωπίζεται με τρόπο που λαμβάνει υπόψη την πραγματική του κατάσταση. Αν δύο άνθρωποι έχουν εντελώς διαφορετικές αφετηρίες και τους δώσουμε ακριβώς το ίδιο, το αποτέλεσμα δεν θα είναι απαραίτητα δίκαιο.
Ο Αριστοτέλης τονίζει ότι η δικαιοσύνη δεν είναι μηχανική εφαρμογή κανόνων. Είναι προσπάθεια να βρεθεί η σωστή ισορροπία ώστε το αποτέλεσμα να είναι πραγματικά δίκαιο.
Η ευθύνη της διάκρισης
Το ρητό αυτό μας καλεί να σκεφτούμε βαθύτερα τι σημαίνει δίκαιη συμπεριφορά. Μερικές φορές είναι πιο εύκολο να εφαρμόζουμε τον ίδιο κανόνα για όλους, γιατί αποφεύγουμε την ευθύνη της κρίσης. Όμως η αληθινή δικαιοσύνη απαιτεί να βλέπουμε τον άνθρωπο απέναντί μας και τις ιδιαίτερες συνθήκες του.
Εσύ θεωρείς δίκαιο να αντιμετωπίζονται όλοι με τον ίδιο τρόπο ή πιστεύεις ότι η δικαιοσύνη απαιτεί να βλέπουμε τις διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στους ανθρώπους;
