Αν νιώθεις πόνο, είσαι ζωντανός, αλλά αν νιώθεις τον πόνο των άλλων είσαι άνθρωπος. – Leo Tolstoy
Σε έναν κόσμο…πλούσιο σε πληροφορίες, αλλά φτωχό σε ουσιαστική επαφή, η ικανότητα να σταθείς δίπλα στον άλλον – όχι για να του δώσεις συμβουλές ή λύσεις, αλλά απλώς για να νιώσεις μαζί του – είναι ανεκτίμητη.
Η συμπόνια δεν κάνει μόνο τον κόσμο καλύτερο. Κάνει και εμάς τους ίδιους…
Ο πόνος ως απόδειξη ζωής
Ο πόνος – σωματικός ή συναισθηματικός – είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης εμπειρίας. Είναι η απόδειξη ότι αναπνέουμε, ότι νιώθουμε, ότι υπάρχουμε. Κάθε πληγή, κάθε απογοήτευση, κάθε δάκρυ είναι ένα σημάδι ζωής. Μας υπενθυμίζει ότι έχουμε κάτι να χάσουμε, κάτι που αξίζει να παλέψουμε ή να προστατεύσουμε.
Η υπέρβαση: Να νιώσεις Τον πόνο Του άλλου
Όμως η αληθινή υπέρβαση έρχεται όταν το βλέμμα μας στρέφεται πέρα από τον εαυτό μας. Όταν δεν περιοριζόμαστε στον δικό μας μικρόκοσμο, αλλά τολμάμε να νιώσουμε τον πόνο του διπλανού μας.
Να μπούμε στα παπούτσια του άλλου. Να καταλάβουμε τον φόβο, την απώλεια, τη μοναξιά που κουβαλά. Αυτή είναι η ουσία της ανθρωπιάς: η συμπόνια, η ενσυναίσθηση, το άνοιγμα της καρδιάς.
Όταν νιώθεις τον πόνο του άλλου, δεν είσαι πια μόνο ζωντανός. Είσαι άνθρωπος.
Κλείνοντας…
Το να νιώθεις πόνο είναι σημάδι ζωής.
Το να νιώθεις τον πόνο των άλλων είναι σημάδι ανθρωπιάς.
Μη φοβάσαι να νιώσεις. Μη φοβάσαι να είσαι άνθρωπος. Αν δεν εκτιμηθεί, εκείνοι θα έχουν χάσει.
