“Μερικοί άνθρωποι δεν κάνουν ποτέ τρέλες. Τι τρομακτική πρέπει να είναι η ζωή που ζουν…” – Charles Bukowski
Το ρητό του Bukowski σχολιάζει με πικρή ειρωνεία την υπερβολική προσκόλληση στην τάξη, τη λογική και την «κανονικότητα». Όταν ένας άνθρωπος δεν τολμά ποτέ να ρισκάρει, να εκτεθεί ή να ζήσει κάτι έξω από τα συνηθισμένα, δεν προστατεύει απλώς τον εαυτό του αλλά τον περιορίζει. Μια ζωή χωρίς «τρέλες» δεν είναι απαραίτητα σταθερή· μπορεί να είναι άτονη, αποστειρωμένη και βαθιά τρομακτική, γιατί αρνείται την ίδια τη ροπή της ύπαρξης προς το απρόβλεπτο. Η τρέλα εδώ δεν είναι παθολογική. Είναι μια πράξη απελευθέρωσης, ένα ξέσπασμα ειλικρίνειας και αυθεντικότητας.
Η τρέλα ως μορφή ζωής
Για τον Bukowski, η «τρέλα» είναι συχνά συνώνυμη με το θάρρος να είσαι αληθινός, να κυνηγάς με πάθος ό,τι αγαπάς, να κάνεις λάθη, να ερωτεύεσαι παράλογα, να γράφεις, να φωνάζεις, να ζεις. Εκείνος που δεν έχει κάνει ποτέ τρέλες μοιάζει με κάποιον που δεν έχει ζήσει πραγματικά. Το ρητό μάς καλεί να αναρωτηθούμε: μήπως η μεγαλύτερη τρέλα είναι να αποφεύγεις κάθε τι παράλογο;
