Αν προσεύχεσαι όταν βρέχει, θυμήσου να προσευχηθείς και όταν έχει λιακάδα… – Khalil Gibran
Η φράση του Khalil Gibran «Αν προσεύχεσαι όταν βρέχει, θυμήσου να προσευχηθείς και όταν έχει λιακάδα» είναι μια τρυφερή υπενθύμιση για την ευγνωμοσύνη — και μάλιστα τη συνεπή ευγνωμοσύνη. Πολλοί από εμάς στρεφόμαστε στο θείο, στην προσευχή, στην εσωτερική στροφή όταν όλα πάνε στραβά· ζητάμε, ελπίζουμε, παρακαλούμε. Αλλά όταν έρθει η ηρεμία, όταν «βγει ο ήλιος», πολύ συχνά ξεχνάμε να ευχαριστήσουμε, να αναγνωρίσουμε το καλό. Σαν να θεωρούμε τη χαρά δεδομένη, ενώ τη λύπη την παίρνουμε προσωπικά.
Εκτίμησε το σήμερα
Μη περιμένεις την επόμενη καταιγίδα για να θυμηθείς πόσο πολύτιμος είναι ο ήλιος. Αγκάλιασε κάθε στιγμή χαράς και γαλήνης με την ίδια θέρμη που ζητάς βοήθεια όταν κάτι πάει στραβά. Έτσι, κάθε μέρα θα γίνεται πιο ουσιαστική, πιο φωτεινή, πιο γεμάτη. Η ευγνωμοσύνη δεν είναι απλώς μια αντίδραση στην καλοσύνη της ζωής, αλλά μια στάση που τη μεταμορφώνει. Όταν μάθεις να ευχαριστείς για αυτά που θεωρείς αυτονόητα, θα ανακαλύψεις ότι υπάρχουν αμέτρητοι λόγοι γύρω σου για να ευχαριστείς σε καθημερινή βάση. Αρκεί να σταθείς, να κοιτάξεις και να νιώσεις…
