Αν αγαπάς κάποιον άσ’ τον να φύγει! Αν γυρίσει πίσω, είναι δικός σου! Αν δεν γυρίσει, δεν ήταν ποτέ! – Khalil Gibran
Όταν αγαπάμε βαθιά έναν άνθρωπο, είναι φυσικό να φοβόμαστε μήπως τον χάσουμε. Όμως η πραγματική αγάπη δεν μπορεί να στηρίζεται στον φόβο, στην πίεση ή στην ανάγκη να κρατήσουμε κάποιον δίπλα μας με κάθε τρόπο. Αγαπώ σημαίνει και αφήνω τον άλλον να επιλέξει. Ακόμη κι αν η επιλογή του μπορεί να με πληγώσει.
Δεν μπορείς να αναγκάσεις κανέναν να μείνει
Το να αφήσουμε κάποιον να φύγει δεν σημαίνει ότι σταματήσαμε να τον αγαπάμε ή ότι όσα ζήσαμε μαζί του δεν είχαν αξία. Σημαίνει ότι αποδεχόμαστε μια δύσκολη αλήθεια: κανείς δεν μας ανήκει. Μπορούμε να προσφέρουμε αγάπη, αλλά δεν μπορούμε να απαιτήσουμε από έναν άνθρωπο να αισθάνεται ή να επιθυμεί όσα αισθανόμαστε εμείς. Κι όσο κι αν πονάει μια αποχώρηση, υπάρχει κάτι ακόμη πιο επώδυνο: να προσπαθούμε συνεχώς να κρατήσουμε κοντά μας κάποιον που μέσα του έχει ήδη φύγει.
Η αγάπη έχει αξία όταν είναι επιλογή και όχι υποχρέωση
Το βαθύτερο νόημα της φράσης δεν βρίσκεται τόσο στο αν ο άλλος θα επιστρέψει, αλλά στο ότι πρέπει να είναι ελεύθερος να το αποφασίσει. Αν επιστρέψει, σημασία έχει να επιστρέψει επειδή το θέλει και όχι επειδή φοβήθηκε, πιέστηκε ή ένιωσε ενοχές. Ίσως, τελικά, μια από τις πιο δύσκολες αποδείξεις αγάπης είναι να μπορείς να πεις σε κάποιον «είσαι ελεύθερος να φύγεις», ακόμη κι όταν ένα κομμάτι σου θα ήθελε απελπισμένα να του ζητήσει να μείνει.
