Με τι πέτρες τι αίμα και τι σίδερο και τι φωτιά είμαστε καμωμένοι ενώ φαινόμαστε από σκέτο σύννεφο – Οδυσσέας Ελύτης

Εσύ που έχεις πέσει, σήκω. Εσύ που κουράστηκες, πάρε λίγο χρόνο και συνέχισε. Εσύ που νιώθεις πως δεν αντέχεις άλλο, θυμήσου πόσες φορές το πίστεψες ξανά στο παρελθόν και όμως είσαι ακόμη εδώ.

Μην αφήνεις την εικόνα που βλέπεις αυτή τη στιγμή στον καθρέφτη να σε ξεγελά. Μπορεί σήμερα να αισθάνεσαι σαν ένα σύννεφο που θα το σκορπίσει ο πρώτος δυνατός άνεμος. Όμως μέσα σου υπάρχουν όλες οι μάχες που έχεις ήδη κερδίσει. Όλες οι φορές που λύγισες και ξανασηκώθηκες. Όλες οι πληγές που κάποτε πίστεψες ότι δεν θα κλείσουν και τελικά έκλεισαν.

Έχεις μέσα σου περισσότερη δύναμη απ’ όση σου επιτρέπει η δύσκολη στιγμή να θυμηθείς.

Γι’ αυτό σήκω. Όχι επειδή δεν πόνεσες. Όχι επειδή δεν φοβάσαι. Αλλά επειδή μπορεί να φαίνεται πως έχεις φτιαχτεί από σύννεφο… μα μέσα σου έχεις πέτρα, αίμα, σίδερο και φωτιά.

Αυτός ο στίχος προέρχεται από το ποίημα XVI της ποιητικής συλλογής «Ήλιος ο Πρώτος» του Οδυσσέα Ελύτη, το οποίο γράφτηκε το 1943 κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

Διάβασε περισσότερα αποφθέγματα και στίχους του αγαπημένου Οδυσσέα Ελύτη.