Υπάρχουν νύχτες που οι λύκοι είναι σιωπηλοί και μόνο το φεγγάρι ουρλιάζει – George Carlin

Αυτό το απόφθεγμα μού φέρνει αμέσως στο μυαλό το βιβλίο “Ο Λύκος της Στέπας” και τη διττή φύση του ήρωα του Έρμαν Έσσε, που παλεύει ανάμεσα στην ανθρώπινη και την… λυκίσια (άγρια πλευρά) του εαυτού του.

Αν και σπάνιες, ευτυχώς υπάρχουν κάποιες νύχτες που ο λύκος δεν έχει άλλη επιλογή παρά να σωπάσει. Είναι οι νύχτες που η αγάπη κυριαρχεί ολοκληρωτικά και οι ψυχές γαληνεύουν. Είναι νύχτες που οι σιωπές είναι πιο εκκωφαντικές από κάθε θόρυβο.

Και τότε…ακούγεται το φεγγάρι να ουρλιάζει όχι από μοναξιά, αλλά από την πληρότητα μιας στιγμής που δεν χρειάζεται καμία εξήγηση…