Ο έρωτας είναι δυο μοναξιές που προστατεύουν, αγγίζουν και καλωσορίζουν η μία την άλλη – Rainer Maria Rilke
Ο Rainer Maria Rilke, μέσα σε λίγες μόνο λέξεις, κατάφερε να περιγράψει την πιο αληθινή μορφή αγάπης. Γιατί ο αληθινός έρωτας δεν ζητά να εξαφανίσει τη μοναξιά μας ούτε να μας μεταμορφώσει σε κάποιον άλλον. Αντίθετα, αγκαλιάζει εκείνα τα κομμάτια της ψυχής που μένουν άγνωστα στους περισσότερους: τις σιωπές, τις ανασφάλειες, τα τραύματα και τα όνειρα που δεν τολμάμε να εκφράσουμε. Είναι η ήρεμη βεβαιότητα ότι υπάρχει ένας άνθρωπος που δεν προσπαθεί να μας αλλάξει, αλλά μας κοιτάζει με τρυφερότητα και επιλέγει να μείνει δίπλα μας, ακόμη κι όταν δεν υπάρχουν λόγια. Μέσα σε αυτή τη σιωπηλή αποδοχή, η μοναξιά δεν χάνεται· γίνεται πιο ανάλαφρη, γιατί πλέον δεν τη διασχίζουμε μόνοι.
Ίσως αυτή να είναι η πιο σπάνια και όμορφη μορφή αγάπης: να βρίσκεις έναν άνθρωπο που γίνεται ασφαλές καταφύγιο χωρίς να γίνεται φυλακή, που κρατά το χέρι σου χωρίς να περιορίζει τα φτερά σου και που σου θυμίζει ότι μπορείς να είσαι ο αυθεντικός εαυτός σου χωρίς φόβο ότι θα απορριφθείς. Ο έρωτας δεν γεννιέται όταν δύο άνθρωποι ψάχνουν να συμπληρώσουν ο ένας τον άλλον, αλλά όταν δύο ολοκληρωμένες ψυχές επιλέγουν, κάθε μέρα, να πορεύονται μαζί με σεβασμό, ελευθερία και βαθιά εμπιστοσύνη. Και ίσως τότε να καταλαβαίνεις πως η μεγαλύτερη απόδειξη αγάπης δεν είναι να εξαφανίσεις τη μοναξιά του άλλου, αλλά να του ψιθυρίσεις, με την παρουσία σου, πως ό,τι κι αν κουβαλά μέσα του, δεν θα χρειαστεί ποτέ ξανά να το κουβαλήσει μόνος.
