Με δέκα μυθιστορήματα στο ενεργητικό της και μια σταθερά ανοδική πορεία στον χώρο της ελληνικής λογοτεχνίας, η Ειρήνη Βαρδάκη έχει καταφέρει να ξεχωρίσει για τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει το ψυχολογικό θρίλερ. Μέσα από ιστορίες γεμάτες ένταση, ανατροπές και βαθιά ψυχογράφηση των χαρακτήρων, εξερευνά τα όρια της ανθρώπινης φύσης και τις σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ψυχής.
Έχει ασχοληθεί με τον κλασικό χορό και τον αθλητισμό, ενώ έχει εκδώσει δέκα μυθιστορήματα και έχει συμμετάσχει με διηγήματά της σε πέντε συλλογικούς τόμους. Είναι επίσης από τα νεότερα μέλη της ΕΛΣΑΛ.
- Οι πρωταγωνιστές των βιβλίων σας απέχουν από τον κλασικό… αψεγάδιαστο «ήρωα». Είναι τραυματισμένοι, αμφιλεγόμενοι, πολλές φορές θα τους χαρακτήριζα ως αντιήρωες. Τι είναι αυτό που σας γοητεύει σε αυτούς τους χαρακτήρες;
Η τελειότητα είναι βαρετή, αν όχι …ύποπτη. Στερείται ειλικρίνειας, ακόμη και ιστορίας. Εκεί που άλλοι βλέπουν ενδεχομένως κάποιο φωτοστέφανο, εγώ βλέπω ένα φίλτρο, μια κρούστα. Θέλω να ψάξω τη ρωγμή, την αντίφαση, το σκοτάδι, τον αληθινό άνθρωπο πίσω από το φωτεινό περίβλημα. - Στα ψυχολογικά θρίλερ η ανατροπή είναι συχνά το στοιχείο που μένει περισσότερο στη μνήμη του αναγνώστη. Πιστεύετε, όμως, ότι η πραγματική δύναμη του είδους βρίσκεται τελικά στην εξερεύνηση της ανθρώπινης φύσης;
Ως λάτρης των μεγάλων Ρώσων κλασικών θα διάλεγα πάντα το δεύτερο. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα με τον τρόπο που διαμορφώθηκε το σύγχρονο βρετανικό crime, η ανατροπή πρωταγωνιστεί ακόμη και σε βάρος των ίδιων των ηρώων. Ας μη γελιόμαστε όμως, για να θεωρηθεί πραγματικά αξιόλογο ένα ψυχολογικό θρίλερ, πρέπει να έχει δυνατή γραφή, βαθιά ανθρωπογνωστική εμβάθυνση, και σίγουρα ένα ανατρεπτικό φινάλε με αιτία και αιτιατό.
- Το «Φιλί που δεν δόθηκε ποτέ» είναι το δέκατο μυθιστόρημά σας. Κοιτάζοντας πίσω, τι πιστεύετε ότι έχει αλλάξει περισσότερο στον τρόπο με τον οποίο γράφετε και προσεγγίζετε τις ιστορίες σας;
Η κάθε ιστορία, το κάθε βιβλίο είναι διαφορετικό και μόνον έτσι πρέπει να προσεγγίζεται. Δεν φέρεσαι σε όλους τους ήρωες με τον ίδιο τρόπο, ούτε τους κοιτάζεις με το ίδιο βλέμμα. Εκείνο που μένει πάντα ίδιο είναι η γραφή μου, το προσωπικό μου αποτύπωμα στην τέχνη.
- Αν σας γινόταν πρόταση να μεταφερθεί ένα από τα βιβλία σας στη μικρή οθόνη, θα το τολμούσατε; Και ποιο έργο σας σας πιστεύετε ότι θα ταίριαζε περισσότερο σε μορφή τηλεοπτικής σειράς;
Δεν είμαι σίγουρη ότι θα έβρισκα δελεαστική μια τέτοια πρόταση. Λατρεύω την λογοτεχνία και δίνω λογοτεχνία. Η μικρή οθόνη είναι κάτι άλλο. Και αν με ρωτάτε, κάτι μικρότερο από την αληθινή λογοτεχνία.
- Υπάρχει κάποια φράση – δική σας ή ενός ήρωα των βιβλίων σας – που σας εκφράζει βαθιά και θα θέλατε να μοιραστείτε με τους αναγνώστες του apofthegmata.gr;
Αν εσύ είσαι το κόκκινο, εγώ είμαι το μαύρο. Κι αν εσύ είσαι το τίποτα, εγώ είμαι ο κανένας.
- Κλείνοντας και ευχαριστώντας σας για τη συζήτηση, θα θέλαμε να σας ρωτήσουμε αν υπάρχει ήδη κάποια ιδέα, μια εικόνα ή ένας χαρακτήρας που επιμένει να σας ζητά να γίνει το επόμενο βιβλίο σας.
Είναι ήδη στις σελίδες μου και ανυπομονεί να τον γνωρίσετε.
