“Υπάρχουν δύο μόνο τρόποι να ζήσεις τη ζωή σου. Ο ένας είναι σαν τίποτα να μην είναι θαύμα. Ο άλλος είναι σαν όλα να είναι ένα θαύμα.” – Albert Einstein
Το ρητό αυτό του Albert Einstein μιλά με απλότητα για τον τρόπο που επιλέγουμε να βλέπουμε τη ζωή.
Συχνά εγκλωβιζόμαστε στην πρώτη εκδοχή, θεωρώντας τα πάντα δεδομένα (την υγεία μας, τους ανθρώπους δίπλα μας, τις μικρές καθημερινές στιγμές). Μέσα σε αυτή τη ρουτίνα, η γκρίνια βρίσκει εύκολα χώρο, γιατί εστιάζουμε σε όσα λείπουν αντί σε όσα ήδη έχουμε. Όμως, όταν κάτι από αυτά χαθεί ή αλλάξει, τότε μόνο συνειδητοποιούμε την αξία του και αναρωτιόμαστε γιατί δεν το εκτιμήσαμε όσο έπρεπε.
Αντίθετα, όταν επιλέγουμε να βλέπουμε τη ζωή σαν ένα σύνολο από μικρά θαύματα, αλλάζει ριζικά η στάση μας. Μαθαίνουμε να σταματάμε, να παρατηρούμε και να νιώθουμε ευγνωμοσύνη για τα απλά: μια στιγμή ηρεμίας, ένα χαμόγελο, τη δυνατότητα να κάνουμε όσα αγαπάμε. Αυτή η στάση δεν σημαίνει ότι αγνοούμε τις δυσκολίες, αλλά ότι δεν αφήνουμε τη ζωή να περνά χωρίς να τη ζούμε ουσιαστικά. Γιατί τελικά, αυτό που σήμερα μοιάζει ασήμαντο, αύριο μπορεί να είναι κάτι που θα λαχταράμε και τότε ίσως να είναι αργά για να το ξαναζήσουμε με τον ίδιο τρόπο…
