“Το φθινόπωρο είναι μια δεύτερη άνοιξη, όπου κάθε φύλλο είναι ένα λουλούδι.” – Albert Camus
Το φθινόπωρο, παραδοσιακά, συμβολίζει τη μετάβαση. Είναι η εποχή όπου το καλοκαίρι σβήνει, τα φύλλα πέφτουν, και όλα προετοιμάζονται για τον χειμώνα. Όμως ο Camus βλέπει κάτι διαφορετικό: δεν βλέπει έναν κόσμο που μαραίνεται, αλλά έναν κόσμο που ανθίζει με άλλον τρόπο. Τα φύλλα που κιτρινίζουν, που κοκκινίζουν, που πέφτουν, δεν είναι σημάδια θανάτου — είναι η δική τους, μοναδική, στιγμή άνθισης.
Αυτή η αντίστροφη ματιά —ότι η φθορά μπορεί να είναι και ομορφιά— φέρει τη φιλοσοφία του Camus για το παράλογο και τη ζωή. Ό,τι φαίνεται να τελειώνει, μπορεί να κρύβει μέσα του μια νέα αρχή, έναν δεύτερο ανθό.
Ο ανθός του τέλους
Στην καρδιά του αποφθέγματος υπάρχει μια παρηγορητική ιδέα: η ομορφιά δεν είναι αποκλειστικότητα της αρχής. Δεν ανήκει μόνο στην άνοιξη της ζωής, αλλά και στο φθινόπωρό της. Κάθε ηλικία, κάθε φάση, ακόμη και κάθε αποχαιρετισμός, μπορεί να κρύβει μέσα του μια αισθητική, μια αξιοπρέπεια, μια ξεχωριστή λάμψη.
Το φθινόπωρο μάς μαθαίνει να εκτιμούμε τη λεπτομέρεια: τα χρώματα των φύλλων, το φως που αλλάζει, τη σιγή της φύσης. Και ο Camus, ως υπαρξιστής με βαθιά αγάπη για τον κόσμο, μας προτείνει να δούμε αυτή την εποχή όχι ως παρακμή, αλλά ως εσωτερική άνθηση.
Για περισσότερα αποφθέγματα του Αλμπέρ Καμύ, κάνε κλικ εδώ.
Αν θες να αγοράσεις βιβλία του Αλμπέρ Καμύ, μπορείς να βρεις εδώ αρκετά.
