Σε όλη σου τη ζωή υποκρινόσουν πως ήσουν κάποιος άλλος, και στο τέλος αποκαλύπτεται ότι ήσουν κάποιος άλλος που υποκρινόταν πως ήταν εσύ – Robert Brault
Πόσες φορές άραγε αλλάζουμε λίγο τον εαυτό μας για να «χωρέσουμε» κάπου; Λέμε αυτό που περιμένουν να ακούσουν, κρύβουμε όσα πιστεύουμε, χαμογελάμε ενώ δεν το νιώθουμε και προσπαθούμε να γίνουμε η εκδοχή μας που νομίζουμε ότι θα είναι πιο εύκολο να αγαπηθεί ή να γίνει αποδεκτή.
Το πρόβλημα είναι ότι, όταν φοράς μια μάσκα για πολύ καιρό, κάποια στιγμή μπορεί να συνηθίσεις τόσο πολύ το πρόσωπο που δείχνεις στους άλλους, ώστε να ξεχάσεις εκείνο που κρύβεται από κάτω.
Και εκεί βρίσκεται η μεγάλη παγίδα. Το θέμα δεν είναι αν θα καταφέρεις να πείσεις τους άλλους ότι είσαι κάποιος διαφορετικός. Είναι να μην καταλήξεις να το πιστέψεις κι εσύ.
Γιατί τότε η πιο δύσκολη επιστροφή είναι εκείνη προς τον πραγματικό σου εαυτό.
