“Ο δειλός απειλεί όταν αισθάνεται ασφαλής.” – Γκαίτε
Ο δειλός είναι εκείνος που αποφεύγει συστηματικά κάθε μορφή κινδύνου, όχι επειδή τον έχει αξιολογήσει ψύχραιμα, αλλά επειδή φοβάται να δοκιμάσει τα όριά του. Η ανασφάλεια τον οδηγεί στην αδράνεια και στη φυγή, καθώς προτιμά την ασφάλεια της αποφυγής από την ευθύνη της σύγκρουσης ή της προσπάθειας. Ωστόσο, αυτή η στάση δεν τον αφήνει αλώβητο· αντίθετα, γεννά μέσα του μια εσωτερική ένταση, καθώς αντιλαμβάνεται – έστω και ασυνείδητα – την απόσταση ανάμεσα σε αυτό που είναι και σε αυτό που θα ήθελε να φαίνεται.
Όταν λοιπόν αισθανθεί ότι δεν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος, προσπαθεί να καλύψει αυτή την εσωτερική αδυναμία υιοθετώντας μια επιφανειακή εικόνα θάρρους. Μπορεί να γίνει επιθετικός ή απειλητικός, όχι επειδή είναι πραγματικά δυνατός, αλλά επειδή πιστεύει ότι έτσι θα πείσει τους άλλους – και τον εαυτό του – για μια ανύπαρκτη γενναιότητα. Όμως αυτή η συμπεριφορά καταρρέει τη στιγμή που θα βρεθεί κάποιος να του αντισταθεί. Τότε αποκαλύπτεται η αλήθεια: οι απειλές σβήνουν, η στάση αλλάζει και ο δειλός επιστρέφει στη γνώριμη του θέση… αυτή της υποχώρησης.
Ανακάλυψε περισσότερα αποφθέγματα για τη δειλία εδώ.
Κάνε κλικ εδώ για να δεις περισσότερα αποφθέγματα του Γκαίτε.
