“Εάν δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα μάτια σας για να βλέπετε, τότε θα τα χρειαστείτε για να κλάψετε.” – Jean-Paul Sartre
Υπάρχουν φορές που η αλήθεια βρίσκεται ακριβώς μπροστά στα μάτια μας, κι όμως εμείς επιλέγουμε να κοιτάξουμε αλλού. Ίσως επειδή αυτό που βλέπουμε πονάει, ίσως επειδή φοβόμαστε όσα θα πρέπει να αλλάξουμε αν το παραδεχτούμε, ίσως απλώς επειδή είναι πιο εύκολο να κρατηθούμε από την πραγματικότητα που θα θέλαμε να υπάρχει. Βλέπουμε τα σημάδια σε μια σχέση που σβήνει, αισθανόμαστε την απόσταση ενός ανθρώπου που κάποτε ήταν κοντά μας, καταλαβαίνουμε ότι ένας δρόμος δεν μας οδηγεί εκεί που ονειρευτήκαμε, αλλά συνεχίζουμε να ελπίζουμε πως κάτι θα αλλάξει. Και κάπως έτσι, πολλές φορές, δεν μας πληγώνει τόσο η αλήθεια όσο ο χρόνος που περάσαμε προσπαθώντας να μην τη δούμε.
Ίσως αυτό να κρύβεται πίσω από τη σκληρή φράση που αποδίδεται στον Jean-Paul Sartre: αν δεν χρησιμοποιήσουμε τα μάτια μας για να κοιτάξουμε κατάματα όσα συμβαίνουν, κάποτε μπορεί να τα χρειαστούμε για να θρηνήσουμε όσα δεν θελήσαμε να δούμε εγκαίρως. Όχι γιατί κάθε πόνος μπορεί να αποφευχθεί – υπάρχουν απώλειες και απογοητεύσεις που καμία διορατικότητα δεν μπορεί να μας γλιτώσει – αλλά γιατί η ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό μας είναι μερικές φορές η πιο δύσκολη μορφή γενναιότητας. Τα μάτια δεν υπάρχουν μόνο για να κοιτάζουν ό,τι είναι όμορφο· υπάρχουν και για να αντέχουν την αλήθεια. Γιατί όσο κι αν πονάει αυτό που βλέπουμε σήμερα, μπορεί να πονέσει πολύ περισσότερο αύριο αυτό που επιλέξαμε να μη δούμε.
Κάνε κλικ εδώ για να δεις και άλλα αποφθέγματα του Jean Paul Sartr με εικόνες.
