Η ζωή είναι τραγωδία σε κοντινό πλάνο, αλλά κωμωδία σε μακρινό πλάνο – Charlie Chaplin
Στο «κοντινό πλάνο» όλα μεγεθύνονται: ο πόνος, η αποτυχία, η απόρριψη, η ντροπή. Εκεί που βρίσκεσαι μέσα στο γεγονός, δεν υπάρχει καμία απόσταση για να το ερμηνεύσεις. Μια στιγμή μπορεί να φαίνεται καθοριστική, σχεδόν συντριπτική.
Όταν όμως απομακρύνεσαι, όταν περνά ο χρόνος ή αλλάζει η οπτική σου, τα ίδια γεγονότα μεταμορφώνονται. Όχι επειδή παύουν να είναι σημαντικά, αλλά επειδή εντάσσονται σε κάτι μεγαλύτερο. Το «μακρινό πλάνο» δεν ακυρώνει την τραγωδία· την απορροφά. Εκεί που κάποτε έβλεπες μόνο χάος, αρχίζεις να διακρίνεις ειρωνεία, μοτίβα, ακόμα και μια παράξενη αίσθηση χιούμορ. Όχι το επιφανειακό γέλιο, αλλά εκείνο το βαθύ, σχεδόν πικρό χαμόγελο που προκύπτει όταν καταλαβαίνεις πόσο δραματικά είχες πάρει κάτι που τελικά δεν σε κατέστρεψε.
Αλλάζοντας πλάνο, αλλάζεις τη ζωή
Ίσως αυτό που υπονοεί ο Chaplin δεν είναι απλώς μια διαπίστωση, αλλά μια στάση ζωής. Να μάθεις να αλλάζεις πλάνο. Να θυμάσαι, ακόμα και μέσα στην ένταση της στιγμής, ότι κάποτε θα το δεις αλλιώς. Ότι αυτό που τώρα σε βαραίνει, αύριο μπορεί να γίνει ιστορία που θα αφηγείσαι με ελαφρότητα. Αυτό δεν σημαίνει να υποτιμάς τον πόνο· σημαίνει να μην του δίνεις το δικαίωμα να είναι η τελική εκδοχή της αλήθειας σου.
Γιατί τελικά, η ζωή δεν αλλάζει τόσο όσο αλλάζει η απόσταση από την οποία την κοιτάς. Και ίσως η σοφία δεν είναι να αποφεύγεις την τραγωδία, αλλά να ξέρεις πως δεν είναι το μόνο πλάνο που υπάρχει.
