Στον έρωτα είμαστε όλοι ανόητοι – Jane Austen
Ο έρωτας έχει αυτή την αξιοθαύμαστη ικανότητα να αφοπλίζει ακόμη και τους πιο λογικούς ανθρώπους. Εκεί που πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε καλά τον εαυτό μας, ξαφνικά υπεραναλύουμε ένα βλέμμα, δίνουμε τεράστια σημασία σε μια λέξη και περιμένουμε ένα μήνυμα σαν να πρόκειται να κρίνει την πορεία της ανθρωπότητας.
Αυτή η «ανοησία», όμως, δεν είναι τελικά ελάττωμα, αλλά μέρος της γοητείας του έρωτα. Για να ερωτευτεί κανείς πρέπει να εκτεθεί, να ελπίσει και να πιστέψει σε κάτι χωρίς καμία εγγύηση ότι θα ανταμειφθεί. Ο συνετός άνθρωπος ζητά αποδείξεις πριν επενδύσει· ο ερωτευμένος επενδύει και μετά αρχίζει να ψάχνει τις αποδείξεις. Γι’ αυτό στον έρωτα η ευφυΐα δεν μας προστατεύει ιδιαίτερα: μορφωμένοι και αμόρφωτοι, κυνικοί και ρομαντικοί, ισχυροί και αδύναμοι μπορούν με την ίδια ευκολία να χάσουν την περίφημη κοινή λογική τους. Και ευτυχώς ίσως· γιατί ένας έρωτας απολύτως λογικός, μετρημένος και ασφαλής θα ήταν πιθανότατα πολύ συνετός…αλλά και φοβερά βαρετός.
