Η πιο σημαντική περίοδος στη ζωή δεν είναι η ηλικία της πανεπιστημιακής μόρφωσης, αλλά η πρώτη, η περίοδος από τη γέννηση ως τα έξι – Maria Montessori
Για τη Montessori, το μικρό παιδί δεν είναι απλώς ένας ενήλικος που δεν έχει μεγαλώσει ακόμη. Είναι ένας άνθρωπος που βρίσκεται στην πιο καθοριστική περίοδο της διαμόρφωσής του. Στα πρώτα χρόνια της ζωής του μαθαίνει να επικοινωνεί, να εμπιστεύεται, να εξερευνά, να αποκτά αυτονομία και να δημιουργεί την πρώτη του εικόνα για τον εαυτό του και τον κόσμο. Όσα συμβαίνουν τότε μπορεί να μην τα θυμάται αργότερα ως συγκεκριμένες αναμνήσεις, όμως αφήνουν βαθύ αποτύπωμα στον τρόπο με τον οποίο μεγαλώνει.
Το παιδί μαθαίνει ακόμη και όταν εμείς πιστεύουμε ότι απλώς παίζει
Ένα μικρό παιδί παρατηρεί συνεχώς. Ακούει τον τρόπο που του μιλάμε, βλέπει πώς συμπεριφερόμαστε στους άλλους, δοκιμάζει, αποτυγχάνει, ξαναπροσπαθεί και ανακαλύπτει τον κόσμο μέσα από κάθε καθημερινή εμπειρία. Ένα παιχνίδι, μια ερώτηση, μια αγκαλιά ή η ευκαιρία να κάνει κάτι μόνο του μπορεί να έχει μεγαλύτερη παιδαγωγική αξία απ’ όσο φανταζόμαστε. Γι’ αυτό και ο ρόλος των γονιών και των παιδαγωγών σε αυτή την ηλικία είναι τόσο σημαντικός. Δεν χρειάζεται να γεμίζουν συνεχώς το παιδί με πληροφορίες, αλλά να του προσφέρουν ασφάλεια, ερεθίσματα, όρια, ελευθερία και χώρο για να ανακαλύπτει μόνο του τις δυνατότητές του.
Πριν μορφώσουμε τον φοιτητή, έχουμε ήδη διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό το παιδί
Η εκπαίδευση δεν αρχίζει όταν το παιδί καθίσει για πρώτη φορά σε ένα θρανίο και πολύ περισσότερο όταν φτάσει στο πανεπιστήμιο. Αρχίζει από τις πρώτες ημέρες της ζωής του, μέσα στη σχέση με τους ανθρώπους που το φροντίζουν και στο περιβάλλον όπου μεγαλώνει. Η Maria Montessori μάς θυμίζει ότι πριν ενδιαφερθούμε για τους βαθμούς, τα πτυχία και την επαγγελματική επιτυχία ενός παιδιού, χρειάζεται να ενδιαφερθούμε για τα θεμέλια πάνω στα οποία θα στηριχθούν όλα αυτά. Γιατί στα πρώτα χρόνια δεν μεγαλώνουμε απλώς ένα παιδί. Βοηθάμε να διαμορφωθεί ο ενήλικος που κάποτε θα γίνει.
